CoreDash vs DebugBear

CoreDash'i ben geliştirdim, bu yüzden taraflıyım. Bunu okurken aklında bulundur. DebugBear piyasadaki iyi performans araçlarından biri ve birkaç alanda CoreDash'ten daha iyi. Bunları açıkça belirteceğim.

Hali hazırda DebugBear RUM kullanıyorsan ve sorularına yanıt veriyorsa geçiş yapmana gerek yok. Gerçek ziyaretçileri ölçüyorsun, önemli olan da bu. Bu sayfa daha çok henüz seçim aşamasında olanlar ya da elindekinin sınırlarına takılanlar için.

DebugBear neleri iyi yapıyor

En büyük avantajı: lab data, field data ve CrUX tek bir yerde. Zamanlanmış Lighthouse testleri 30'dan fazla konumdan çalışıyor. Ağ kısıtlaması simülasyon değil, sistem düzeyinde. Her test birkaç kez koşuluyor ve medyan değer tutuluyor. Kullanıcı akışlarını ve oturum açılmış sayfaları test edebiliyorsun; ayrıca öncesi/sonrası videoları alıyorsun. Kaydolduğunda siten için yaklaşık 40 haftalık CrUX geçmişi de geliyor.

debugbear.com, Ekim 2026.

RUM ilişkilendirmesi epey derine iniyor. LCP dört alt parçaya ayrılıyor (TTFB, kaynak yükleme gecikmesi, kaynak yükleme süresi, render gecikmesi); INP input gecikmesi, işlem süresi ve sunum gecikmesine; TTFB ise yönlendirme, bekleme, DNS, TCP, SSL, yanıt ve indirmeye bölünüyor. INP tarafında script URL'ini ve event listener'lar dahil invoker türünü göstermek için Long Animation Frames API kullanıyorlar. INP hedef tablolarında öğelerin ekran görüntüleri bile var.

Dönüşüm takibi de var; Core Web Vitals'ı hemen çıkma oranına, oturum süresine ve checkout başlangıçlarına bağlıyor. Birini performans çalışması için bütçe ayırmaya ikna etmen gerekiyorsa göstereceğin grafik tam olarak bu.

Bilinmesinde fayda olan diğer noktalar: Oturum takibini açmadığın sürece snippet çerez bırakmıyor ve IP adresi saklamıyor. SOC 2 sertifikaları var; REST API, CLI ve webhook desteği sunuyorlar, Haziran 2026'dan beri de bir MCP server'ları var. Blogları, dokümanları ve ücretsiz araçları (örneğin INP Debugger), sektördeki en iyi ücretsiz web performans kaynakları arasında.

RUM vs Lighthouse ve CrUX

Lighthouse ve PageSpeed Insights sayfanı simüle edilmiş bir telefonda tek bir kez yükler. CrUX yalnızca veri paylaşımına izin vermiş Chrome kullanıcılarını sayar; bir sayfa da ancak yeterli sayıda kullanıcı ziyaret ettiğinde görünür (bkz. Search Console'da yeterli veri yok). RUM ise her tarayıcıdaki her ziyaretçiyi ölçer. DebugBear da CoreDash de bunu iyi yapıyor.

Denetlediğim çoğu sitede RUM hiç yok. Lighthouse listesini temizlemekle uğraşırlar (CSS küçültmek birkaç kilobayt kazandırır, hiçbir ziyaretçi fark etmez bile), sonra da işe yarayıp yaramadığını görmek için 28 günlük CrUX döngüsünün dolmasını beklerler. Dolayısıyla DebugBear ile hiçbir şey arasında kaldıysan DebugBear'ı seç.

CoreDash ve DebugBear yan yana

Fiyatlandırma ve özellikler Eylül 2026'da kontrol edildi. Fiyatlar yıllık faturalandırmada aylıktır, USD cinsindendir.

CoreDash'i nerede tercih ederim

Yalnızca field data için ödersin

DebugBear RUM'ı lab testleriyle birlikte satıyor. Lab testlerini kullanıyorsan makul bir teklif. Yalnızca field data istiyorsan, 500 bin sayfa görüntüleme için ödediğin $249, hiç kullanmayacağın 10.000 Lighthouse çalıştırmasını da karşılıyor. CoreDash ise aynı 500 bin sayfa görüntüleme için $31.

DebugBear fiyatlandırma sayfası, Ekim 2026. RUM, 99 dolarlık Startup planıyla başlıyor.

Üstelik büyüdükçe aradaki fark daha da açılıyor. Trafiğinle birlikte RUM hacmin artar, ama ihtiyaç duyduğun lab testi sayısı artmaz. DebugBear'da kotanı aştığında ek paket almazsan (ayda $60 karşılığında +500 bin sayfa görüntüleme), RUM önce örnekleme yapar, ardından yeni veri kaydetmeyi durdurur. CoreDash'te ise her planda tüm panolar ve sınırsız sayıda takip edilen sayfa bulunur. Üst plana geçmek sana hacim, site sayısı ve veri saklama süresi kazandırır; özellikler aynı kalır.

CWV Superpowers kod düzeltmesini yazar

Artık her iki aracın da MCP server'ı var (DebugBear'ınki Haziran 2026'da geldi); yani Claude, Cursor ya da hangi agent'ı kullanıyorsan ikisinde de RUM verini sorgulayabilir. Tek başına bu hiçbir şeyi belirlemez.

CWV Superpowers'ın asıl farkı, sorgudan sonra yaptıklarında. CoreDash MCP server'ı üzerinde çalışan, ücretsiz ve MIT lisanslı bir agent. Field data'nı çeker, sürenin en büyük kısmını alan darboğazı bulur ve buna neyin sebep olduğunu görmek için mobil emülasyon, Fast 3G ve 4 kat CPU yavaşlatma ile bir Chrome trace kaydeder. Dosya, satır ve diff içeren bir kod düzeltmesi ya da işi bir geliştirici yapacaksa HTML raporu alırsın. DebugBear'ın fix prompt'ları kendi test sonuçlarından yola çıkıyor; lab testlerini koşturuyorsan bu sorun değil. Ben field data'dan başlarım, çünkü Google sıralamayı buna göre yapar. Bir lab çalıştırması sana simüle edilmiş tek bir telefonda neyin yavaş olduğunu gösterir. Field data ise gerçekten ziyaret eden kullanıcılar için mobilde p75 seviyesinde hangi şablonların yavaş kaldığını gösterir.

MCP server, Starter dahil her CoreDash planında mevcut. API ile aynı endpoint'i kullanır ve salt okunurdur. Yazma yetkisi (write path) yoktur; bu yüzden bir agent'a anahtarı vermek projende hiçbir şeyi değiştiremez. AI Auto Alerts aynı field data'yı kullanır: her gün yüzlerce segmenti kontrol eder ve yalnızca trafiğinin en az %2'sini etkileyen bir gerileme olduğunda uyarı verir. AI agent ile INP düzeltme rehberi bunu gerçek bir sitede adım adım gösteriyor.

Ajanslar: Plan başına daha fazla site

DebugBear'ın Startup planında 1, Team planında 5 proje var. Daha fazla müşteri sitesi gerektiğinde ayda $699 ödeyip Corporate plana geçmen veya ayda $50 karşılığında +10 proje alman gerekir. CoreDash'in ajans Studio planı; 10 müşteri sitesi, ortak havuzda 1 milyon sayfa görüntüleme ve sınırsız kullanıcı için ayda $71. Growth planı ise 25 site ve 3 milyon sayfa görüntüleme için $159.

Bir ajans için fiyattan önce Agency API'a bakardım. Tek bir ana anahtar REST üzerinden müşteri projeleri oluşturup kaldırabilir; aynı üç MCP aracı da herhangi bir müşteri projesini ID ile okuyabilir, böylece bir agent tüm müşterilerini tek seferde tarayabilir. Yine de CoreDash white-label değildir. Müşterilerine kendi markanı taşıyan PDF'ler gönderiyorsan, DebugBear'ın white-label dışa aktarma özelliği (Corporate ve üzeri) bunu sağlar. CoreDash'te ise veriyi alır ve kendi raporlama yapını üzerine kurarsın.

Veri saklama süresi

Giriş planlarında DebugBear daha uzun geçmiş tutuyor: CoreDash Starter'daki 6 ay ve Standard'daki 1 yıla kıyasla Startup'ta 18 ay. Daha büyük planlarda ise durum tam tersi. DebugBear'ın self-servis planları en fazla 24 aya kadar çıkıyor. CoreDash Studio 3 yıl, ajans planları 3 ila 5 yıl, Enterprise ise 8 yıl veri saklıyor. Bu yılki Black Friday'i önceki ikisiyle yan yana görmek istiyorsan 24 ay çok kısa.

İlişkilendirmeyi bu listeye almadım. DebugBear'ınki gayet iyi ve arada büyük bir uçurum yok. Yine de diğer araçlarda arayacağım birkaç CoreDash kırılımı var: LCP priority (preloaded, fetchpriority high veya lazy loaded), INP load state ve device capability. Diagnosis görünümü 14 LCP anti-pattern'ını kontrol eder ve kullandığın stack'e göre çözümler sunar. En çok kullandığım ise LCP priority. Tek bir sütun, birinin LCP görseline loading="lazy" eklediğini söyler; bunu kaldırmak da tek satırlık bir değişikliktir.

DebugBear'ı ne zaman tercih etmelisin

• Zamanlanmış lab testlerini, RUM'ı ve CrUX geçmişini, lab koşularının öncesi/sonrası videolarıyla birlikte tek bir araçta istiyorsan.
• Satın alma birimi SOC 2 şartı arıyorsa.
• Müşterilerine white-label PDF raporları gönderiyorsan veya ekibin Microsoft Teams kullanıyorsa.
• Zaten DebugBear kullanıyorsan ve sana neyi düzeltmen gerektiğini gösteriyorsa. Bu durumda ben olsam değiştirmem.

İkisini de dene

İkisinin de 14 günlük deneme süresi var, kredi kartı gerekmiyor. İkisini de iki hafta boyunca aynı siteye ekle ve dönüp dolaşıp hangisini açtığına bak. Önce panoları görmek mi istiyorsun? Bir CoreDash demosu var; fiyatlandırma sayfası da trafiğinin maliyetini gösteriyor. Diğer araçlarla karşılaştırmalar genel bakış sayfasında.

Kaynaklar: DebugBear fiyatlandırması, DebugBear RUM, RUM kurulumu, RUM veri gizliliği, ek RUM metrikleri, DebugBear MCP server, Ajanslar için DebugBear.